تبلیغات
کیهان بزرگ - انفجاری به بزرگی کیهان (قسمت چهارم)

بسیار خب؛ در سه قسمت قبلی در مورد چگونگی ایجاد و تولد کیهان صحبت کردیم و قرار شد از این قسمت به بعد در مورد انبساط آن، بیشتر حرف بزنیم.


پیش تر گفتیم که کیهان در حال انبساط می باشد و این را از دور شدن کهکشان های دوردست فهمیده ایم؛ اگر این انبساط را به طور وارونه و رو به گذشته دنبال کنیم به نقطه ای می رسیم که آن را انفجار بزرگ نامیده ایم، اما این که در آینده چه اتفاقی برای ابعاد هستی رخ خواهد داد، هنوز از غالب یک مجهول بزرگ در کیهان شناسی خارج نشده است!
میلیارد ها سال طول می کشد تا نور کهکشان های دوردست به ما برسد، یعنی ما آن کهکشان را آنگونه که میلیارد ها سال پیش بوده اند می بینیم؛ بنابراین ما هر لحظه در حال مشاهده گذشته هستیم و هر چه به دوردست ها نگاه کنیم در واقع به گذشته های دورتری نگاه کرده ایم تا آن جه که ما می توانیم کهکشان هایی را ببینیم که هنوز ناقص هستند؛ در واقع آن ها مربوط به دوران ابتدایی تشکیل کیهان می باشند و ما هنوز آن ها را به شکلی که در ابتدا داشته اند می بینیم؛ این به آن معناست که نور کهکشان های تکامل یافته ی بسیار دور، هنوز به ما نرسیده است! ببینید که وسعت کیهان چگونه نور را با آن عظمتش در این مسافت های طولانی گرفتار ساخته است، حتی نور هم از پس این فواصل بر نمی آید!

Big-Bang

در ادامه توجه شما را به چند نکته که در این مورد وجود دارد جلب می کنم:

1 ـ اگر همه کهکشان ها در حال دور شدن از ما هستند پس ما در مرکز جهان هستیم؛ آیا این گفته صحیح است؟ پاسخ منفی است، طبق اصل کوپرنیکی ما در مرکز عالم نیستیم و هیچ گونه امتیاز و برتری نسبت به دیگر کرات  و اجرام آسمانی نداریم. برای حل این مشکل می توان گفت که انبساط کیهان از همه نقاط عالم انجام می گیرد به عبارتی هر کجای کیهان که باشیم احساس می کنیم همه چیز در حال دور شدن از ماست.


2 ـ گفتیم که کهکشان ها در حال دور شدن از ما هستند؛ خب تا اینجا مشکلی نیست اما این موضوع با این که مثلا گفته می شود کهکشان های راه شیری و آندرومدا در آینده ای نزدیک با هم برخورد می کنند در نگاه اول در تناقض است، چون از طرفی ما کهکشان های را در حال دور شدن از هم می پنداریم و از طرفی از برخورد آن ها حرف می زنیم! پاسخ این جاست که انبساط کیهان در مقیاس های کوچک که شامل چند کهکشان نزدیک به هم و یا کهکشان های یک گروه می باشد، صدق نمی کند بلکه در ابعاد وسیع تری از کیهان در حال اجراست.
3 ـ مطلب بعدی که قبلا هم به آن اشاره شد این است که خود فضا در حال انبساط است و این که گفته شود کهکشان ها درون فضا از هم دور می شوند درست نیست بلکه فضا به همراه اجرام درون آن در حال انبساط می باشد، درست مثل این که با باد کردن یک بادکنک ذرات آن از هم باز می شوند.

در قسمت بعدی همچنان از انبساط حرف خواهیم زد و ثابت هابل رو پیش می کشیم.

ما در این جهان خیلی ناچیز هستیم و به نظر می رسد تمام کره زمین با آن همه عظمت و زیبایی و گوناگونی که در خود جا داده است در کیهان بزرگ، همانند یک ذره خیلی کوچک و در میان انبوهی از غول ها، به مادر خود، خورشید پناه آورده است؛ غافل از این که مادرش نیز از غرش وحشتناک کیهان در امان نیست و تمام نورش در میان آسمان ها فقط سو سو می کند . . . در این تنهایی و غربت، کمی همدم زمین باشیم و به آن کمک کنیم و آن را پاک نگه داریم.


[http://www.aparat.com/v/eFGkm]





طبقه بندی: انفجاری به بزرگی کیهان، کیهان بزرگ، جهان هستی،
برچسب ها: کهکشان، انبساط کیهان، بیگ بنگ، انفجار بزرگ،

تاریخ : جمعه 1395/06/19 | 18:31 | نویسنده : محمد کاشانی | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.