تبلیغات
کیهان بزرگ - نسبیت خاص به زبان ساده
همه ما مباحثی در رابطه با نور و همچنین حضور پر رنگ آن را در نظریه نسبیت خاص خوانده ایم.

اما مطالبی که در گستره علم به آنها برمی خوریم بسیار گسسته و وسیع اند؛ بی شک یک توضیح کوتاه که به سادگی قابل درک هم باشد، کمک زیادی در تفهیم و ادراک این موضوع هیجان انگیز در ما دارد. این مقاله در رسیدن به نتیجه ای کلی و قابل دسترس در مورد نظریه نسبیت خاص مباردت می ورزد.




خب همان طور که می دانید نظریه نسبیت خاص توسط آلبرت انیشتین مطرح شد و مانند یک بمب تمام تصورات قبلی در حیطه ماهیت نور و نوع رفتار آن در مواجهه با دیگر پدیده ها را بر هم زد.

پیشتر و طبق گفته های نیوتن زمان جدا از دیگر مشخصه های یک جسم تصور می شد؛ به طوری که در مواجهه با کمیت ها ثابت بود و گذر آن برای همه و در همه جا یکسان فرض می شد. اما در نظر انیشتین، زمان کمیتی نسبی است.

در نظریه نسبیت خاص انیشتین سرعت نور در هر حال یکسان در نظر گرفته می شود.

البته دانشمندان در آزمایشی به این موضوع پی بردند و عدم تبعیت نور از قانون حرکت نسبی را در نتیجه آزمایش خود مشاهده کردند. طبق قانون حرکت نسبی، اندازه سرعت اجسام زمانی که از دید ناظری ساکن محاسبه می شود تا وقتی که از دید ناظری در حال حرکت دیده شود، متفاوت است؛ بر خلاف این قانون اما نور این چنین نیست و در هر حال و وضعیت سرعت یکسانی دارد!

توجه کنید در اینجا دو موضوع متفاوت وجود دارد که نباید آنها را با هم اشتباه کرد؛ اول اینکه سرعت نور برای همه (چه ناظر ساکن و چه متحرک) ثابت است و دوم اینکه زمان یک کمیت نسبی می باشد و گذر زمان برای همه یکسان نیست.

نظریه نسبیت خاص نتایجی را به دنبال داشت. 

انیشتین در پاسخ به این سوال که جهان دارای یک چارچوب مرجع و مطلق است، جواب منفی داد و در واقع ایده وجود هرگونه معیار و مرجعی که بتوان دیگر کمیت ها را بر اساس آن محاسبه کرد، رد کرد. وی بر این باور بود که در این جهان همه چیز نسبی است. در آن قسمت از نظریه نسبیت خاص که مربوط به نور است او می گوید که سرعت نور ثابت است و به حرکات ناظر و منظور  ربطی ندارد. البته این اعتقاد انیشتین با تصورات عموم مردم در تضاد آشکار بود چرا که آن ها نور را همانند دیگر اجسام تابع قوانین حرکت نسبی می دانستند.

اگر نسبیت خاص را بپذیریم رخداد های زیر را قبول کرده ایم. و آن رخداد ها به این شرح است:

1 ـ با افزایش سرعت، طول اجسام از نظر یک ناظر کوتاه تر می شود.

2 ـ با افزایش سرعت ،زمان برای جسم متحرک کندتر می گذرد.

3 ـ با افزایش سرعت، جرم متحرک زیاد می شود.

در آزمایشی که در هواپیماهای جت انجام شده است، ساعت های موجود در هواپیما 7/2 میکر ثانیه در هر روز کند تر حرکت کرده اند.


در نتیجه کلی باید گفت از دیدگاه انیشتین، مسافت بین وقوع دو رخداد را نمی توان اعلام کرد چون بسته به ناظر های متمایز جواب های متفاوتی بدست می آید، همچنین اختلاف زمان وقوع آن دو رخداد نیز بسته به سرعت حرکت ناظران، یکسان اندازه گیری نمی شود؛ اما به هر حال چه با سرعت در حرکت باشید و چه ایستاده باشید، نور با سرعت یکسانی به شما می رسد یا از شما دور می شود!






طبقه بندی: جهان هستی، تعاریف نجومی، با دانشمندان نجوم،
برچسب ها: نظریه نسبیت خاص، آلبرت انیشتین، نیوتن، نور، زمان،

تاریخ : جمعه 1395/05/8 | 12:30 | نویسنده : محمد کاشانی | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.