تبلیغات
کیهان بزرگ - سیر تکاملی نظریات منظومه شمسی (قسمت اول)

نظر بطلمیوس در مورد منظومه شمسی

همه ملل باستان بر این عقیده بودند که زمین در مرکز عالم قرار دارد و بسیاری از آنها بر این باور بودند که زمین مسطح است.

در این باره به سراغ نظریاتی می رویم که ساختمان و پیکره کلی منظومه شمسی را مورد بررسی قرار داده است. و اما در ابتدا، بطلمیوس.


بطلمیوس یک ستاره شناس بزرگ یونانی بود در قرن دوم میلادی. بطلمیوس نظریه نهایی خود در مورد منظومه شمسی را در کتابش با عنوان المجسطی مطرح کرد. این نظریه که معمولاً به نظریه بطلمیوسی معروف است، زمین را در مرکز عالم قرار می داد؛ ماه، عطارد، زهره، خورشید، مریخ، مشتری و زحل به ترتیب به دور آن در گردش هستند و نهایتاً یک کره شامل ستارگان ثابت آنها را می پوشاند. در زمان بطلمیوس روشن بود که چیز ها نمی توانند به این سادگی باشند. چراکه سیارات با سرعتی ثابت در آسمان حرکت نمی کردند و به نظر می رسید که در مواقع معینی متوقف می شوند و حتی در برخی اوقات به عقب بر می گشتند؛ که البته این موضوع نمی توانست با حرکت ساده دایره ای توجیه گردد.

بنابراین در نظریه بطلمیوس تصور می شد که سیاره خودش نیز روی یک دایره کوچک به نام فلک تدویر می گردد که مرکز آن روی دایره ی بزرگتر به نام فلک حامل است؛ این دایره بزرگتر با سرعتی یکنواخت حرکت می کند. در ادامه توجیهِ حرکت ها، بطلمیوس مجبور بود پیشنهاد دهد که مرکز این دایره کاملاً مطابق بر زمین نیست و مقداری از زمین فاصله دارد؛ از این رو نظریه وی بسیار پیچیده گردید و بیش از پیش غیر قابل قبول شد.

با این حال پس از مرگ او که در حدود سال 160 میلادی رخ داد، نظریه بطلمیوس برای بیش از 1300 سال مورد قبول بود!!!






طبقه بندی: منظومه شمسی، تعاریف نجومی، با دانشمندان نجوم، نظریات منظومه شمسی،
برچسب ها: منظومه شمسی، نظریه بطلمیوس، دایره ی سیارات، کره ستارگان، زمین مرکزی، فلک تدویر،

تاریخ : جمعه 1394/05/9 | 11:53 | نویسنده : محمد کاشانی | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.